Het laatste schilderij

De jarenlange zoektocht naar het leven en werk van overgrootvader Martinus Schenk had ik bekroond met de publicatie van mijn boek: Geschenk uit het Verleden.
Natuurlijk wist ik wel dat daarmee niet alles gezegd was over deze man en zijn gezin. Het duurde dan ook niet lang tot ik van diverse kanten opmerkingen, verbeteringen en aanvullingen toegespeeld kreeg.

Wilhelmina Helmink 6jr

Maar groot was mijn vreugde toen ik de reactie kreeg van de mij onbekende Rian de Zoete-Roosen. Zij schreef dat Schenk had ingewoond bij haar grootmoeder de weduwe Helmink. Toen hij in 1906 in gebreke bleef bij het voldoen van de huur (misschien zelfs kostgeld), had hij voorgesteld om als tegenprestatie een portret te schilderen van haar dochter. Daar was mevrouw Helmink niet zo blij mee. Zij had als weduwe de zorg voor haar dochter en meende met de opvang van de bejaarde schilder en zijn vrouw in hun beider onderhoud te kunnen voorzien. Tot dan toe was Schenk bij tijd en wijle in redelijk goede doen. De vele portretten van geestelijken die hij aan het begin van de twintigste eeuw in opdracht van de kerk maakte had hem een zekere roem en een redelijk inkomen verschaft. Maar vanaf 1906 bleven de opdrachten uit. De eervolle opdracht voor de triomfboog voor de Sint Jansprocessie in Laren leverde nagenoeg geen geld op. De toestand werd zorgelijk en Schenk hoopte door zijn huis in de Wijttenbachstraat op te geven wat meer armslag te hebben voor de oude dag. Hoe de onderhandelingen met zijn hospita precies zijn verlopen is in het vergeetboek geraakt. Toch heeft hij het bovenstaande portretje van de zesjarige Wilhelmina Helmink op 19 januari 1907 gesigneerd.

Onnodig te zeggen dat ik het een prachtig portret vind.
De stormachtige ontwikkeling van de kunst(geschiedenis) gaat waarschijnlijk geheel aan hem voorbij. Picasso zit ver weg in Parijs en Toorop gaat zijn eigen gang maar.
Hij schildert met aandacht en vakmanschap een aandoenlijk portretje van een meisje dat de wereld nog moet ontdekken, maar zich gesterkt voelt door een veilige omgeving.

Het schilderij werd onlangs door de restaurateur van Simonis en Buunk uit Ede voor de kleinkinderen van de weduwe Helmink schoongemaakt en ziet er weer stralend uit.

Advertenties

Over hanskwaster

I'm born in 1944 in Haarlem The Netherlands. My profession is visual artist and art teacher. I am married and have two sons.
Dit bericht werd geplaatst in Biografie Schenk. Bookmark de permalink .

5 reacties op Het laatste schilderij

  1. Martijn zegt:

    Mooi stukje. Wat goed dat er nog steeds nieuwe feiten en doeken opduiken. Het doet niks af aan je boek, die mooi, af en compleet is. Ik vind het ook een mooi portret trouwens, al kijkt het geportretteerde meisje niet heel aardig. Maar wie weet heeft ze urenlang geposeerd, wat voor een meisje al na 5 minuten hardnekkig vervelend moet zijn geweest. Dan kijk je zo. Hoi!

  2. hanskwaster zegt:

    Hahaha Martijn. Ja hier boven hangt een 10 minuten portret van de dochter van Cor en dat is drie maal erger. Hoi

  3. Hannie van Duijnhoven zegt:

    Ik zou u graag enkele foto’s willen sturen van een schilderij wat mijn oom in zijn bezit heeft. Ik twijfel of het echt een schilderij van Martinus Christiaan Schenk is. Als ik de signatuur goed lees staat daar Mart F. Schenk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s