Herinneringen

DSCF8471Mijn op een na jongste zus beschikt over een ijzersterk geheugen. Ikzelf herinner mij ook heel veel van vroeger, maar dat zijn losse flarden die ik soms geen plaats kan geven. Maar deze zus is mijn vraagbaak en toevluchtsoord als ik bezig ben met mijn hobby (genealogie).
Zo had mijn moeder twee halfbroers en twee halfzussen die,  door allerlei droeve omstandigheden van ver voor mijn geboorte, geen rol speelden in het gezin van mijn ouders. Mijn opa had voor hij met mijn oma trouwde vier kinderen bij Cornelia zijn toenmalige echtgenote. Maar zijn vrouw overleed toen haar jongste nog maar net een jaar oud was. Mijn oma had kort daarvoor haar man verloren en ook haar kinderen, een tweeling, waren gestorven.

Zoals ik het mij herinner vertelde mijn moeder dat toen oma verliefd was geworden op opa Brugman, zij wel wilde trouwen, maar niet voor zijn kinderen zorgen. Die werden daarom naar een weeshuis gestuurd.
Ik vond dat altijd vreemd, hardvochtig en onbegrijpelijk. Maar ja, in mijn ogen was oma een lieve maar ook wel een beetje rare vrouw (zij stierf toen ik tien jaar was en Alzheimer had haar gedrag al geruime tijd sterk beïnvloed). Aan opa, die gestorven is toen ik zes jaar was, heb ik maar weinig herinneringen. Al zijn die wel vervuld van tederheid, als een vriendelijke oude man met pretoogjes, vervuld van welwillende lankmoedigheid.
Nu, na bestudering van de feiten die spreken uit diverse documenten, kom ik tot een andere conclusie.
Na de dood van Cornelia is oma (denk ik) gevraagd om voor de kinderen van Frans Brugman te zorgen. Zij aanvaardde die opdracht ook om haar eigen verdriet vanwege het verlies van man en kinderen te boven te komen. Maar toen zij na een aantal maanden zwanger bleek te zijn van Frans Brugman en te kennen had gegeven met hem te willen trouwen, ontstond er hevige beroering in de familie van Cornelia. Er zal een hevige ruzie zijn ontstaan, waarbij mijn oma werd uitgemaakt voor sloerie of erger en werden de kinderen bij haar weggehaald (Frans was als zeevarende misschien niet eens thuis). De oudste broer van Cornelia heeft nog pogingen gedaan om Frans uit de ouderlijke macht te laten zetten en heeft de kinderen in huis genomen. Dat Frans niet daadwerkelijk uit de ouderlijke macht is gezet, leid ik af aan de bijlagen van de huwelijksakte van zijn zoon Jan Brugman. Daarin is een akte opgenomen van de kantonrechter in Amsterdam die Frans sommeert te verschijnen teneinde toestemming te geven voor het huwelijk van zijn 23-jarige zoon Johannes  Gerardus (Jan). Frans is niet verschenen en dus wordt het huwelijk voltrokken zonder de vereiste toestemming.
Mijn moeder heeft van dat alles niets geweten. Pas op hoge leeftijd is zij erachter gekomen dat zij eigenlijk een buitenechtelijk kind van haar ouders was. Waarom mijn oma dan net gedaan heeft dat zij niet voor de kinderen van Frans wilde zorgen is mij een raadsel.

Toen opa stierf ontmoetten mijn ouders voor het eerst tante Betsie. Dit was een van de halfzussen van mijn moeder. Tante Betsie was non in de Congregatie der Arme Zusters  van het Goddelijk Kind in Scheveningen.  Ik heb foto’s gezien, die mijn vader van haar maakte toen zij bedlegerig was geworden en hij haar met mijn moeder en enkele van mijn zusjes bezocht. Zij was denk ik ook een heel lieve vrouw, want er werd altijd met tederheid over haar gesproken. Zij was het die haar oudste broer Frans in contact bracht met mijn moeder, die toen al zelf bijna vijftig jaar was. “Oom Frans” heeft ons gezin daarna een paar maal bezocht met zijn vrouw “Tante Anna”. Een van die bezoekjes herinner ik mij nog wel. Ook dat deze oom vertelde hoe hij als kind door het weeshuis was uitbesteed aan boeren in Limburg. Hoe hard hij moest werken als knecht (zeg maar slaafje) en dat hij na een jaar werd ontslagen met als “beloning” een zilveren Rijksdaalder. Ook zijn jongere broer Jan was door het weeshuis naar een boer gestuurd, maar die “oom” heb ik nooit gesproken of gezien.

DSCF8470

Mijn zus met dat enorme geheugen wist mij, nu ik op zoek ben naar familieleden, te vertellen dat oom Frans ooit een boekje voor mijn moeder had meegenomen met daarin een afbeelding van een schilderij dat hun broer Jan had gemaakt.
Kijk dat zijn nog eens aanknopingspunten waar ik wat aan heb. Inderdaad vond ik bij de RKD (Rijksbureau voor Kunsthistorisch Documentatie) een vermelding van Johannes Gerardus Brugman (1897 – 1974), kleermaker, amateurschilder. Daar stond ook dat hij geëxposeerd heeft in Cultureel Centrum De Vaart in Hilversum en in het Bonnefantenmuseum in Maastricht, in het kader van een tentoonstelling van naïeve schilderkunst in Nederland. Ook las ik dat hij een solotentoonstelling heeft gehad bij Famous Artists School in Amsterdam.   Ik vond zelfs een vermelding van hem in de “Scheen” en bij Google een plaatje van een van zijn schilderijen. Ik snuffelde in mijn boekenkast en vond daar een vergeten boekje over Naïeve Schilders en verdomd daar stond zijn schilderij afgebeeld (zie foto bovenaan).

Dank je Marie-Louise

Advertenties

Over hanskwaster

I'm born in 1944 in Haarlem The Netherlands. My profession is visual artist and art teacher. I am married and have two sons.
Dit bericht werd geplaatst in genealogie, kunst. Bookmark de permalink .

4 reacties op Herinneringen

  1. Thea Veldhuyzen-Rijsemus zegt:

    O, wat is dit ook weer een leuk en bijzonder verhaal van mijn super grote speurneus neef.
    En wat fijn voor ons dat Marie-Louise zo’n goed geheugen heeft! Trots op mijn familie hoor!!!!!
    Dit verhaal ga ik bewaren. Jammer dat er zo weinig over gesproken werd.

  2. hanskwaster zegt:

    Er werd door opa en oma Brugman bijna nooit overgesproken. Toen mijn moeder ergens in de zestiger jaren van oom Jan Wartenbergh hoorde dat zij een “voorkind” was (Hij had in het archief haar geboorteakte of de trouwakte van zijn schoonouders ingezien), werd ze heel boos op oom Jan en kon het niet geloven. Zij hield het dan ook angstvallig voor zich en heef er, althans met mij, met geen woord gerept. Toch vind ik nu de waarheid mooier dan de schijn.

  3. Pingback: De familie van mijn opa | noggenblog

  4. Pingback: Half-familie is ook familie | noggenblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s