Waar mag hij zijn gebleeeven.

De titel is ontleend aan een van de indrukwekkendste liedjes uit mijn jeugd.
Als mijn vader zong van “Het karretje op de zandweg reed”, hield ik het niet droog. Voor degene die het liedje niet kennen: Het gaat over twee mannen die met een koetsje onderweg zijn. Het wordt donker en  sneeuw jaagt in een ijzige wind over de weg. Met uiterste inspanning houdt een van de twee het paard op de juiste weg, terwijl de ander probeert wat te rusten. Maar als hij op de bestemming aankomt ontdekt hij dat hij zijn medereiziger er niet meer is.
“Hij komt niet meer thuis die vrind”, die vrind ….”, hoor ik mijn vader zingen terwijl ik in snikken ben uitgebarsten.KB
Ik moest er aan denken toen ik las dat overgrootvader Schenk een van de getuigen was bij het huwelijk van een dochter van zijn neef Christiaan Martinus Broens. De bruid met de mooie naam Barendina Broens ging trouwen met Gerardus de Vries (voor de familie bekend als de opa van Sonja en Felix de Vries). Bij haar huwelijk in 1884 moest zij toestemming hebben van haar vader of, indien overleden, een doodsakte overleggen. Maar dat kon zij niet. Uit de stukken blijkt dat Christiaan Broens (officieel heette hij Chrétien Martin Broens) op 7 november 1881 zijn woning in Wijk bij Duurstede had verlaten en daarin tot dat moment niet was teruggekeerd. Taal noch teken hadden zijn vrouw en kinderen, zijn broers, zusters, neven en nichten van hem vernomen dus was zijn verblijfplaats onbekend. Men wist zelfs niet of hij nog in leven was.
Ook mijn naspeuringen honderdvijfendertig jaar later hebben nog geen klaarheid gebracht in deze zaak.

Heel  verdrietig.

Op het plaatje van de Kon. Bibliotheek is er nog geen sprake van een sneeuwstorm maar dat komt pas in het derde couplet.

Advertenties

Over hanskwaster

I'm born in 1944 in Haarlem The Netherlands. My profession is visual artist and art teacher. I am married and have two sons.
Dit bericht werd geplaatst in diversen, Geen categorie, genealogie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Waar mag hij zijn gebleeeven.

  1. Thérèse zegt:

    Een spannend verhaal, hoor. Zomaar iemand verdwenen…hoe is dat nu mogelijk? Rookte hij soms, Hanskwaster? Dat deed men nog wel veel in die tijd.
    En de vergelijking met Een karretje op de zandweg is ook goed gevonden. Ik hoefde er destijds niet om te huilen, want ik snapte maar niet waar die andere man was gebleven.
    Er gebeuren toch wonderlijke dingen in het leven, vind je ook niet.

  2. Eefje zegt:

    Als Je in Wijk bij Duurstede woont, dicht bij het water van een grote rivier, kan ik me wel voorstellen dat je zomaar verdweint….. Maar om dan op “ een karretje op de zandweg reed” uit te komen? Wat zit een mensengeheugen toch wonderlijk in elkaar.

    • hanskwaster zegt:

      Ja ik stoei dagelijks met mijn geheugen. Zo schreef ik per ongeluk dat hij in Wijk bij Duurstede was verdwenen, maar daar stond weliswaar zijn wieg, maar zijn huis stond in 1881 in Amsterdam.

  3. Eefje zegt:

    Daar zijn grachten. Dus als je wil verdwijnen, keuze te over.
    Weet je misschien wat zijn beroep was? Ik blijf fantaseren…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s