De vier paaltjes

021Aan de overkant van de Hoofdstraat is een afslag. Dat straatje is halverwege afgesloten voor doorgaand verkeer, zodat alleen de parkeerplaatsen bereikbaar zijn. Het trottoir en een pleintje zijn afgesloten door vier paaltjes, om te voorkomen dat automobilisten hun voertuig parkeren op het voetgangers gedeelte. Soms botst er wel eens een auto, die de bocht te ruim wordt ingestuurd, tegen een van die paaltjes. Dan staat die scheef totdat iemand van de gemeente langskomt om de boel weer min of meer in het gareel te brengen.
Maar onlangs had de gemeente besloten om de boel eens op te knappen en werd een plan gemaakt om het hele straatje (wel 150 meter!) te verfraaien.
Vijf weken geleden werd ik om zeven uur gewekt door een vreselijk lawaai. Men was begonnen om het asfalt te verwijderen. Vanuit mijn slaapkamerraam kon ik de verrichtingen goed volgen, maar ik had meer te doen dus ging ik naar beneden om mijn eigen bezigheden op te pakken. Ik probeerde mij af te sluiten voor het vreselijk geraas waarmee de werkzaamheden gepaard gingen. Aan het eind van de dag, toen het weer een beetje stil werd in de straat, zag ik er enkele bergen met brokkenasfalt, stenen en grond waren ontstaan. “Nou, dat schiet al aardig op”, dacht ik optimistisch. Maar nee.
Ik zal u niet vermoeien met een gedetailleerd ooggetuigen verslag, maar ze zijn nog lang niet klaar. Dagen werd er af- en aangereden met vrachtwagens die grond afvoerden en andere grond kwamen storten. Tot mijn verbazing werd iedere keer de straat keurig platgewalst om vervolgens weer te worden afgegraven en opnieuw volgestort. Dat herhaalde zich zo een aantal malen totdat er plotseling, na enkele weken, wit zand werd uitgereden en geëgaliseerd. Toen kwamen de mooie terracottakleurige klinkers. Misschien overdrijf ik maar voor mijn gevoel werd iedere steen door vijf man aangedragen, waarna een van hen die vakkundig recht legde.
Toen het parkeergedeelte klaar was, kwam men op het idee om met witte stenen parkeervakken aan te geven. Dus werd er gemeten en touwtjes gespannen en nog eens gemeten en uiteindelijk langs de touwtjes om en om een steen eruit gewrikt en door een wit exemplaar vervangen. Het zag er fraai uit, maar er diende toch wel een voetgangersstrook zichtbaar te zijn. Dus werd er in de parkeer vakken, ad random, nog een aantal stenen uitgenomen en vervangen door een zwart exemplaar. Nu ziet het er klaar uit, op een enkel hoekje na, waar nog “iets” moest gebeuren. Dat iets had te maken met een stoeprand die te hoog bleek voor rolstoelgebruikers. Dus werd dat gedeelte van het voetpad weer opgebroken en vervangen.
Toen moesten de vier paaltjes nog worden geplaatst.
Ho ho, dat gaat zomaar niet.
Weer werd het stoepje opgebroken en tot de gewenste diepte afgegraven. Er werd weer nieuw zand ingestort en opnieuw bestraat. Nog een paar weken en dan kunnen we weer aan de overkant parkeren.
Ik kijk er naar uit.

NB)
De foto is van Thérèse. Daarop is te zien dat de paaltjes staan. Nu alleen nog opruimen, denk ik.

Advertenties

Over hanskwaster

I'm born in 1944 in Haarlem The Netherlands. My profession is visual artist and art teacher. I am married and have two sons.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op De vier paaltjes

  1. Thérèse zegt:

    Het is nu al donderdag en de troep ligt er nog. Ik vrees dat we zo het weekend in gaan, maar… wel met vier paaltjes, dat is ook niet mis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s