Pinda

Gistermorgen stond ik op in de wetenschap dat het een “zware” dag ging worden. Nou ja, er stonden wat zaken op de agenda waar ik een hekel aan heb: ’s morgens naar de tandarts en ’s middags naar de huisarts voor bloeddruk controle. Om de moed erin te houden speldde ik een button op die Martijn voor mij gemaakt heeft: “Red de Reuzenpinda”.

IMG_7906
Ik kleedde mij verder aan en ging ontbijten. Nog eens extra mijn tanden poetsen en ik vertrok. Ik werd gemarteld, maar getroost doordat iedereen zo vriendelijk voor mij was. Na de lunch, weer de deur uit en ook nu weer was iedereen zo vriendelijk voor mij. Pas toen de praktijkondersteunster haar blik op mijn borst richtte en in een vrolijke lach uitbarstte, begreep ik dat mijn button dit wonder had verricht.
Vanmorgen bij het sluimeren lag ik daar nog aan te denken. Opeens dacht ik: wat is pinda eigenlijk voor een woord. In alle talen die ik min of meer beheers wordt een pinda met een heel ander woord aangeduid. Okee, wij zeggen ook wel een olienoot, aardnoot of apennootje, maar in het Maleis is het katjang, hoewel de Indische Chinees in mijn herinnering altijd riep: Pinda pinda, lekka lekka!

Nu ik opgestaan ben en achter de computer zit wordt mijn nieuwsgierigheid bevredigd.
Pinda is een woord dat via het Papiaments tot ons is gekomen. De oorsprong van het woord is uit Afrika meegenomen, in het Congolees heet de noot, die eigenlijk geen noot, maar een boontje is: mpinda. Toch wel vreemd dat het Afrikaanse woord voor een Zuid-Amerikaanse plant alleen in het Nederlands terecht is gekomen.

Engels – peanut (wat erwtnoot betekend)
Duits – Erdnuss ( weten die Duitsers veel)
Russisch – arakhis (verwant met de Latijnse benaming van de plant Arachis Hypogaea
Italiaans – arachide (idem)
Grieks – Fistiki  (niet te verwarren met onze visstick)
Portugees – amendoin (dat lijkt gewoon nergens naar)

Aanvulling:
Frans – arachide of cacahuète (dat laatste is een verbastering van het woord dat de Zuid-Amerikaanse indianen voor de plant/vrucht hadden tlālcacahuatl en dat “cacao-uit-de-grond” betekende.

Overigens is het woord katjang zoals dat gebruikt werd in Nederlands Indië een woord dat boon of jeukboon betekent en gebruikt werd om een kwajongen, deugniet, lastpost mee aan te duiden, later ook gebruikt voor pinda.

Zo, weer wat geleerd.

Advertenties

Over hanskwaster

I'm born in 1944 in Haarlem The Netherlands. My profession is visual artist and art teacher. I am married and have two sons.
Dit bericht werd geplaatst in diversen, Geen categorie. Bookmark de permalink .

5 reacties op Pinda

  1. Frits zegt:

    Je verhaal doet me denken aan de boeken van J.B. Schuil: ‘De Katjangs’ en ‘Hoe de Katjangs op de kostschool van Buikie kwamen’, over twee jongens uit Nederlands-Indië. Die boeken heb ik met veel plezier gelezen. Het doet me ook terugdenken aan onze kindertijd en die keer, dat we ’s morgens opstonden en op de tafel de resten vonden van de pinda’s die de avond ervoor waren gedopt. Uit kwaadheid, dat wij niet mochten meedelen in de avondlijke peuzelpartij, aten we dan maar van de doppen. Jij stelde toen vast dat ze niet te vreten waren.
    De olie van pinda’s, arachideolie, heb ik ruim 40 jaar geleden gebruikt (in de tijd dat ik bij DSM werkte) bij de productie van kunstharsen en verven.

    • hanskwaster zegt:

      Hallo Frits. Die herinneringen delen wij. Ook ik heb mooie herinneringen aan die tijd. Hoe wij elkaar (of meer jij mij) voorlazen uit Allen Op De Wereld. Ook hoe wij samen naar Soest (of Baarn) fietsten om daar in een boekhandel de nieuwste J.B. Schuil te kopen.
      Dank voor je reactie.

      • hanskwaster zegt:

        Het boek van Hector Malloot heet natuurlijk Alleen op de wereld. Al hebben we er allen van genoten en gehuild.

  2. Frits zegt:

    Ja, die fietstocht naar Soest herinner ik me ook nog! Hadden we toen al twee fietsen? Ik herinner me ook nog goed hoe we samen naar Utrecht fietsten op 2 januari in de ijzige kou. Gelukkig kregen we overgebleven oliebollen mee. Omdat we één fiets hadden, bleven we warm: om de beurt hollen en fietsen.

    • hanskwaster zegt:

      Ja, dat trauma sluimert nog steeds. Groenekan, de naam klonk als een verlokking in de ijzige kou, maar laat me nu nog altijd sidderen..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s