Suffridus Eerdmans

Mijn familie weet het wel en anders Thérèse wel. De afgelopen vijf jaar heb ik een boek geschreven over een van mijn voorouders: Suffridus Eerdmans.
Het is een bijzonder verhaal geworden.
Suffridus Dirks Eerdmans is geboren in 1779 in Bolsward als zoon van een aannemer/loodgieter en tijdens de Bataafse Opstand burgemeester aldaar. Zijn grootvader Kramer was dokter in Franeker en Suffridus wilde in diens voetsporen treden. Door de inval van de Fransen en de stichting van de Bataafse Republiek heeft hij zijn studie medicijnen niet kunnen afmaken. Hij sloot zich aan bij het leger van de Republiek. Met dat leger nam hij deel aan de gevechten tegen de Engelsen en de Russen die in 1799 Noord-Holland waren binnengevallen. Later maakte hij in het leger zijn studie af en werd chirurgijn. In die hoedanigheid nam hij deel aan de veldtocht tegen de Oostenrijkers diep in Duitsland.
In 1802 werd hij uitgezonden naar de Antillen. Voor zijn vertrek trouwde hij in Hoorn met Geertruida van Citters. Zij woonden en werkten op St Eustatius tot de inname door de Engelsen waarna zij als krijgsgevangen werden meegevoerd naar Engeland. In 1812 worden zij vrijgelaten en keerden terug naar Nederland, dat inmiddels door Napoleon bij het Franse Keizerrijk was ingelijfd. Op dat moment stond Napoleon al met zijn troepen voor de Berezina en Suffridus werd in allerijl naar Rusland gedirigeerd. Ondanks de ellende en verschrikkingen van die oorlog vinden wij hem terug in Dresden waar Napoleon slag leverde met de Pruissen en de Oostenrijkers. De overwinning was van korte duur want in 1813 werd bij Leizig de grote veldslag geleverd die bekendstaat als “De Volkerenslag” en waarbij Napoleon de benen nam om later verbannen te worden naar Elba. Suffridus werd krijgsgevangen gemaakt. Maar toch weer vrijgelaten zodat hij zich kon aansluiten bij het leger van koning Willem I, die inmiddels door het Congres van Wenen op de troon was geholpen van het Koninkrijk der Verenigde Nederlanden (ongeveer Benelux).
Na gelegerd te zijn geweest in Breda, waar hij zich weer verenigde met zijn vrouw Geertruida, werd hij in 1815 naar België gezonden om weerstand te bieden aan de dreiging van een Franse inval nu Napoleon uit ballingschap was teruggekeerd. Hij maakte van nabij de veldslagen bij Quatrebras en bij Waterloo mee waarna hij in Antwerpen werd gestationeerd.
Later werd hij naar Vlissingen gestuurd om te helpen bij de opbouw van de verdedigingswerken na alle vernielingen die door de Engelsen in de Napoleontische oorlogen waren aangericht.
Daar maakte hij kennis met Johanna Catharina Muller. Zij was moeder van twee kinderen die waren geboren uit een relatie met de Vlaming Jean Bernard Osten. Osten was een belangrijk officier geweest in het leger van Napoleon, maar door alle oorlogshandelingen had hij geen toestemming gekregen voor een huwelijk. Na de nederlaag van Napoleon in 1813 had hij zich aangesloten bij het Nederlandse leger en daarmee had hij zich dapper gedragen in de slag bij Waterloo (zilveren kruis). Om zijn status te verzilveren meldde hij zich aan voor het leger dat in Oost-Indië de Nederlandse bezittingen moest beschermen. Helaas liet hij Johanna en zijn beide kinderen achter in Vlissingen.
Suffridus en Geertruida ontfermden zich over de jonge moeder en haar kroost. Dat leidde er onder andere er ook toe dat Johanna zwanger werd gemaakt door Suffridus. Zij gingen naar Rotterdam waar Johanna beviel van een meisje, die door Suffridus werd erkend als zijn dochter Cato (Geertruida Catharina). Later werd Suffridus overgeplaatst naar het militair hospitaal van Bergen op Zoom, waar hij zich vestigde met zijn vrouw Geertruida.
Suffridus heeft tot zijn dood in 1838 in Bergen op Zoom gewoond en gewerkt in het militaire hospitaal van die stad. Daar had hij vooral te maken met de slachtoffers van de Belgische opstand (1830) en de val van de Citadel van Antwerpen (december 1832).
Maar ook Johanna en haar twee kinderen Osten en Catootje Eerdmans vestigden zich in 1820 in Bergen op Zoom, Haven (Zuidzijde nr 38). Daar werd zij in 1821 opnieuw zwanger en weer erkende Suffridus het kind als het zijne. Dat was Suffridus Henricus Eerdmans (de stamvader van de Indische tak van de familie Eerdmans en dus van mijn oma De Vries). Johanna is nog één keer bevallen van een kind (1826). Het is een dochtertje en werd aangegeven als Wilhelmina en hoewel ik nergens heb kunnen vinden dat Suffridus dit kind heeft erkend wordt zij later, 1854 in Nijmegen, vermeld als Wilhelmina Magdalena Eerdmans (Magdalena was ook de naam van de moeder van Suffridus). Johanna was al in 1836 uit Bergen op Zoom vertrokken met medeneming van al haar kinderen.
Twee jaar daarna is Suffridus overleden in Bergen Op Zoom. Zijn weduwe Geertruida blijft in die stad wonen en als zij in 1853 overlijdt laat zij haar geld en goederen na aan Suffridus junior die op dat moment in Indië verblijft en twee legaten, een aan “Cato” en een aan “Mina”.
Voorwaar een bijzondere geschiedenis.

afbeelding uit het militair stamboek, bewaard in het rijksarchief in Den Haag.mei-2013-015

Advertenties
Geplaatst in diversen, Geen categorie, genealogie, Suffridus Eerdmans | Een reactie plaatsen

Een “nieuwe” Schouten

schouten dutchart 1

Dit is het vierde schilderij van Jac. Schouten dat ik heb kunnen traceren. Ik werd naar aanleiding van mijn blog benaderd door de beheerder van de website www.dutch-arts.com, een site met afbeeldingen van een collectie van bijna 600 werken van het segment “outsider” (kunst van makers die niet tot de Kunst worden gerekend, van goedwillende amateur tot miskend genie). Dankzij hem kan ik nu dit schilderij laten zien.

Jacobus Cornelis Schouten (1901-1986) is in zijn collectie eigenlijk toch een vreemde eend. Zijn werk is tussen 1933 en 1945 regelmatig goed besproken in de pers, al concludeer ik uit het feit, dat zijn werk vrijwel nooit op de markt verschijnt, dat hij maar zelden iets verkocht. In 1956 is er een afwijzing voor steun uit de BKR waaruit blijkt dat bij hem de nood hoog aan de man is. Ik vermoed dat hij daarna het palet aan de wilgen heeft gehangen. Zie mijn boek: Wildeman en de Kritiek (nog in voorbereiding).

Bovenstaand schilderij is gesigneerd in 1952 (met de achterkant van de kwast in de natte verf gekrast), het meet 60×50 cm en is met olieverf geschilderd op grof linnen.
Net als zijn “Zeegezicht” is het wild geschilderd. De vormen en kleuren zijn onbestemd en zeker niet bedoeld om te charmeren. Het toont ons een bewolkte herfstdag in de duinen. De verspreide bomen en struiken staan volkomen willekeurig in de compositie en alleen de lichte vlek tussen de wolken zuigt je het landschap binnen. De bruine en grijze kleuren getuigen van de mistroostigheid van de maker, die naar ik vermoed zeker geen pose was.

Schouten beschouwde zichzelf als een expressionist (zie zijn brief aan Edy de Wilde van 1952 – Van Abbemuseum), daarom is het begrijpelijk dat iemand het schilderij aan de achterzijde in potlood betitelde als “Bergense School” hoewel die stroming zo’n 25 jaar eerder te dateren is. In zijn tijd (1933-1940) werd Schouten, hoewel opgeleid in Arnhem en werkend in Den Haag, voornamelijk gelinkt aan Constant Permeke en de Latemse School of wel het Vlaamse Expressionisme.

Het blijft boeiend en ik hoop dat meer mensen die werk van Schouten hebben zich melden.

Geplaatst in diversen, Geen categorie, kunst | 2 reacties

Verwisseling en verwarring

Heb ik mij helemaal verdiept in de schilderijen die kunstenaars gemaakt hebben met de Zuidhavenpoort van Zierikzee als onderwerp, stap ik over naar de achtergrond van een schilderij van J.H. Klinkenberg, kom ik plots een afbeelding tegen van een schilderij van Klinkenberg van de Zuidhavenpoort. Nu is dit een werk van J.C.K. Klinkenberg of hier vermeldt als Karel Klinkenberg. Opvallend is dat het de toren afbeeldt gezien vanaf de Westzijde i.p.v. de Zuidzijde. och leuk om die erbij te hebben.klinkenberg veere

Geplaatst in diversen, Geen categorie, kunst | Een reactie plaatsen

De Briebel

Er zijn van die woorden die ik gebruik zonder dat ik me realiseer dat ze niet bestaan. Bijvoorbeeld “briebel”. Als ik op zondag eieren kook voor het ontbijt, leg ik altijd één ei meer in het water dan er ontbijters zullen zijn. Dat doe ik omdat ik anders degene ben die het ei met de briebel krijg (degene die het minst protesteert!).
U begrijpt het al. Een ei met een briebel is een ei waarbij tijdens het koken de schaal is gebarsten, waardoor een gedeelte van het eiwit naar buiten is gedrongen. Dat is op zich niet zo erg, een gepocheerd ei is ook lekker, maar binnen in de schaal is het dan een waterige kledderboel, die de boterham waarvoor het eitje bedoeld is doorweekt.
Vandaag vroeg ik mij af of meer mensen dat woord gebruiken. In ons gezin is het in gebruik gekomen nadat we het lazen in een van de boeken over Jan, Jans en de kinderen van Jan Kruis. Dat moet ongeveer in 1975 geweest zijn. Daarin klaagt Catootje Tromp dat ze geen ei met een briebel wil. Wij hebben daar destijds heel hard om gelachen, maar sindsdien wilden onze kinderen ook nooit meer een ei met een briebel.
Volgens Van Dalen bestaat dat woord dus niet. Het West-Fries dialect (de West-Friezen zelf schrijven: westfries) kent het wel in de betekenis van snottebel en daar zal het dus wel vandaan komen (al is een snot-ei weer heel wat anders).
Vandaag trof mij dus weer een briebelei. Een hele mooie dit keer.

Hier de foto.briebelei

Geplaatst in diversen, Geen categorie | Een reactie plaatsen

Mijn Klinkenberg

Mijn “Klinkenberg”
Voor mijn restaureerproject kocht ik bij de kringloopwinkel dit schilderijtje. Het is een olieverfdoekje van 40x50cm met een mooie barokke lijst en gesigneerd met (J.) H. Klinkenberg.

IMG_0666
Natuurlijk ken ik wel J.C.K. (Karel) Klinkenberg (1852-1924), maar die is vooral bekend door zijn vele stadsgezichten en waarover in 2000 een boek van Willem Laanstra is verschenen: De Meester van het zonnige stadsgezicht.
Ik begreep dus wel dat dit schilderij nooit door Karel Klinkenberg gemaakt kon zijn. Het leek mij ook jonger dan van 1924. Misschien was het wel van een zoon? Maar na enig zoeken moest ik vaststellen dat Karel geen zoon heeft gehad. Bovendien ontdekte ik dat van deze J.H. Klinkenberg bijna niets te vinden is op internet. Wel vond ik nog drie afbeeldingen van vergelijkbare schilderijen die dezelfde signatuur hebben, al werden zij wel aangeboden als van Karel Klinkenberg.
Mijn schilderij heeft als titel: “Blaricum” en is ooit verkocht door de firma J.W. van Berkum uit de Nieuwsteeg in Hoorn (die was daar gevestigd tussen 1950 en 1980). Twee van onderstaande afeeldingen komen van Marktplaats en de derde van een veilingsite (die ik later niet meer kon terugvinden).

Dit zijn de enige schilderijen van J.H. Klinkenberg die ik op het internet heb kunnen vinden. Wie heeft ze gemaakt en hoeveel zou de schilder er zo gemaakt hebben? Zou hij bij een ander onderwerp voor een (ander) pseudoniem hebben gekozen?
Overigens werden de eerste twee verkocht als werk van J.C.K. Klinkenberg (1852-1924), terwijl de signatuur duidelijk J.H. Klinkenberg vermeldt.

De schildersfamilie Bouter.
De schilderijen, waar het hierboven over gaat, zijn gesigneerd met de naam J.H. Klinkenberg. Maar ik veronderstel dat ze gemaakt zijn door een lid van de familie Bouter, waarvan bekend is dat zij werk maakten onder diverse pseudoniemen.
Vader Hendrik Bouter is geboren op 25 april 1854 in Boskoop en overleden op3 januari 1936 in Voorburg. Hij is in 1886 in Dordrecht getrouwd met Johanna Ridderhof (1863-1946) en woonde tot 1852 in Gouda. Daarna was Hendrik gevestigd in Den Haag als lijstenmaker, schilder/tekenaar (landschappen, stillevens en portretten) en later ook als kunsthandelaar. Hij woonde eerst op het adres Dennenweg 62 en later Noordeinde 150. Hij had drie zonen: Pieter Adrianus (1887-1968), Cornelis Wouter (1888–1966) en Adrianus Johannes (1892-1943). De twee oudsten waren geboren in Gouda, de laatste in Den Haag. Daar werd het gezin Bouter nog uitgebreid met vier dochters: Johanna, Hendrika, Agatha en Wilhelmina.
Vader Hendrik was de zoon van een smid, maar had al vroeg belangstelling voor tekenen en schilderen. Als schilder was hij autodidact en legde zich daarnaast toe op het inlijsten van zijn werk en dat van anderen. In Den Haag begint hij een winkel/lijstenmakerij. Zijn kinderen stimuleert hij in schilderen. Zijn zonen Piet en Cor zullen kunstschilder worden, net als zijn dochter Hendrika.
Piet Bouter

Pieter Adrianus Bouter (1887-1968) maakte vooral bos en heidelandschappen. Meestal stoffeerde hij zijn landschappen met figuren, dieren en huizen. Maar hij maakte ook verstilde “Vennetjes in het bos”. Al deze schilderijen signeerde hij met Piet Bouter. Mogelijk zijn de “J.H. Klinkenbergjes” toch van zijn hand, gezien het gebruik van de herfstkleuren en de “impressionistische” toets.

Cor Bouter

Cornelis Wouter Bouter (188-1966) maakte vooral stadsgezichten (in de trant van Klinkenberg of Springer), interieurs met figuren (in de trant van Blommers of Israels), bos- en heidelandschappen (in de trant van Mauve en c.s.). Veel van zijn werk werd net als van de andere familieleden verkocht voor export naar Amerika en Canada. Hij signeerde zijn werk vaak als Cor Bouter, maar bediende zich ook van vele pseudoniemen als C. Hendriks, C. Verschuur, H. Willems, A.J. van Eijbergen, Johan van Gesine enz..

signatuur:    Cor Bouter                                          C. Bouter

andere signatuur:   C. Verschuur                     C. Verschuur

A.J. van Eijbergen                                 A.J. van Eijbergen

Nog vier schilderijen van Cor Bouter nu met weer andere signatuur

Johan van Gesine en Hendrik Willems

C. Hendriks                                             C. Hendriks
Bouter gebruikte de pseudoniemen kennelijk ad random, dus niet voor elk onderwerp een andere naam. Ook is het niet bekend of de broers soms samen aan hetzelfde schilderij werkten. Vooral gelet op de eerste met de signatuur C. Hendriks doet vermoeden dat mijn klinkenberg dus ook gemaakt kan zijn door Cor Bouter.

Jet Terlouw-Bouter

Hendrika Geertruida Bouter (1896-1976) was getrouwd met Cornelis Terlouw. Sinds die tijd signeerde zij met Jet Terlouw. Weduwe geworden (1948) hertrouwde zij met M.H. Mathijsen en signeerde zij met Jet Mathijsen. Zij maakte stillevens en landschappen.

Deze schilderijen zijn alle gesigneerd met Jet Terlouw
Victor de zoon van Cor Bouter

Victor Bouter (1928-2004) is het enige kleinkind van Hendrik Bouter (die ik heb kunnen vinden). Hij was de zoon van Cor Bouter en Jacoba Osseman. Aanvankelijk ging hij bouwkunde studeren in Delft, maar al na twee jaar maakte hij de overstap naar de Koninklijke Academie in Den Haag. In zijn werkzaam leven heeft hij zich gespecialiseerd in tekeningen en aquarellen van gebouwen en stadsgezichten. Hij heeft ook veel illustraties gemaakt en hield zich verder bezig met de kunsthandel (werk van zijn vader?). Onbekend of zijn zoon Leon ook in de kunst is gegaan.

victor bouter 5
Ook deze aquarel/tekening is van Victor Bouter.
Hier herkennen we de Hoofdtoren in de haven van Hoorn.

(Alle foto’s in dit artikel zijn van kunsthandel Trompenburgh Wijdemeren, Futura Harpen Apeldoorn, Marktplaats of van diverse Veilingsites).

Voor wat betreft mijn Klinkenberg hou ik het voorlopig toch op Piet Bouter.

Geplaatst in diversen, Geen categorie, kunst | 2 reacties

Wildeman en de kritiek

 

Inleiding voor mijn nieuwste boek:

Wildeman en de kritiek
detail wildeman
In 1936 wordt de schilder Jacobus Cornelis Schouten in de pers een “Wildeman” genoemd.
Hij werd geboren op 22 oktober 1901 in Nijmegen en is op 2 juli 1986 overleden in Zoetermeer. In dit verhaal laten wij de schilder Jac Schouten terugblikken op zijn werkzaam leven en de kritieken over hem die in de pers zijn verschenen.
Opgetekend door Hans Christiaan de Vries

Hierboven een detail uit het enige recent verkochte schilderij uit 1932.
En hieronder dus de omslag van het boek met een jeugdwerk uit 1924.
Wildeman en de kritiek omstag

 

Geplaatst in boeken, kunst | Een reactie plaatsen

Verhaaf verder

Het zoeken naar de herkomst van mijn schilderijtje H.J.Verhaaf doet mij mijmeren over het kunstenaarschap.

Al eerder heb ik mij intensief verdiept in het leven en werk van mijn overgrootvader Martinus Christiaan Schenk (1833-1911). Hij heeft heel zijn lange leven gewerkt om mooie dingen te maken. Soms had hij daar een goede boterham aan, soms was het op een houtje bijten. Hij werd gewaardeerd om zijn vakmanschap  in het decoratieve neogotische werk voor de Katholieke kerken en om zijn portretten vooral van geestelijken . Zijn genre stukjes en “vrije werk” is op veilingen nog wel eens te vinden, maar de kunstgeschiedenisboeken heeft hij daarmee niet gehaald.
Hendrik Johan Verhaaf, 1892->1954, is een vergelijkbaar maar toch ander verhaal. Zijn vader was schilder (ik neem aan huis- en decoratieschilder). Hendrik is al op jonge leeftijd begonnen met het maken van schilderijen.  Maar in 1921 (bij zijn huwelijk) is hij daarnaast ook (hulp-)postbode. Vanaf 1925 zet hij een kunsthandel op, voornamelijk met zijn eigen werk (Haagse School-achtige landschappen, soms schaamteloze imitaties en altijd modieus). Veel van zijn werk verkocht hij door aan een handelsmaatschappij die hele ladingen “Hollandsche Kunst” naar Amerika verscheepte. Op een dergelijke manier is ook werk van schilders als John Bevort (ook met pseudoniem Camprio), Jan Knikker jr, Herman Heuff, Gerard Delfgauw (ook onder het pseudoniem H. van Gessel), Jan Kelderman en vele anderen op diverse Amerikaanse veilingsites te vinden.

verhaaf 2Zuidhavenpoort Zierikzee H.J. Verhaaf

 

“Mijn” schilderijtje van Verhaaf is een afbeelding van de Zuidhavenpoort in Zierikzee. Het is een imposante poort die onderdeel was van de laatmiddeleeuwse vesting van dat Zeeuwse stadje. Het is heel pittoresk en fotogeniek, vandaar dat er heel veel afbeeldingen van zijn gemaakt. Nogal wat daarvan zijn op internet terug te vinden. Hieronder een aantal opvallende voorbeelden.

Andere werken met de Zuidhavenpoort van Zierikzee.
Alle afbeeldingen heb ik gevonden via Google op internet, in de meeste gevallen heb ik niet meer kunnen achterhalen wie de rechthebbende van de foto’s zijn (excuses daarvoor). Dit zijn slechts enkele van de vele kunstenaars die de poort tot onderwerp kozen.

jan knikker jr zierikzee       Jan Knikker jr zierikzee 2
Jan Simon Knikker jr,                                 J.Knikker jr.

G.J. Delfgaauw     gerard delfgauw -H.van Gessel
Gerard Delfgauw                           H. van Gessel (pseudoniem van Gerard Delfgauw)

Herman Heuff manipulated     Herman Heuff 2
Herman Heuff                                               Herman Heuff

E.A. Jansen     e.a.jansen 2
Egbertus Antonie Jansen                                E.A. Jansen

zierikzee e.a. Jansen ca 1940     schilderij E.A. Jansen 2
E.A. Jansen                                                        E.A. Jansen

wgf jansen      Mijndert van den Berg 1876 1967
Willem George Frederik Janssen              Mijndert van den Berg

kees verweij     arent ronda_stadsgezicht
Kees Verweij (aquarel)                             Arent Ronda

johannes Miedema 1922      optica g.b. probst 1765Johannes Miedema 1922                         G.B, Probst, opticaprent 1765

zuidhavenpoort Verkade album
Jan Voerman jr, Verkade-album “De Grote Rivieren”

De-Zuiderhavenpoort-te-Zierikzee.-1875      h.e. roodeburg ets 1926
Philippe Benoit, gravure                                      Hendrikus Elias Roodenburg, ets 1926

Meer oude foto’s

1893     zierikzee 1895
1893                                              1895

zierikzee
ansichtkaart ca. 1915

800px-Landzijde_-_Zierikzee_-_20222349_-_RCE    1926
1924 (Het lijkt of de stadsmuur ontbreekt)           1926 (ook hier geen stadsmuur?)

panoramafoto omstreeks 1910Panorama Zuidhavenpoort omstreeks 1910

Zierikzee Zuidhavenpoort na restauratie 1960
De situatie na de restauratie (en reconstructie van de stadsmuur 1960-1970)

Voor zover ik heb kunnen achterhalen was de brug voor de Zuidhavenpoort (over de stadsgracht, die later werd omgevormd tot Nieuwe Haven) een ophaalbrug. Deze werd in 1839 vervangen door een stenen vaste brug. In 1927 werd deze brug weer vervangen door een stalen ophaalbrug. De huidige brug dateert van 1959, al zijn er sinds die tijd wel enkele wijzigingen aangebracht bij onderhoudswerkzaamheden.

Zuidhavenpoort_rechts_Noordhavenpoort_-_Zierikzee_-_20222364_-_RCE
Oude prent van de ingang van de Zuidhaven in Zierikzee waarop de reconstructie van 1960 is gebaseerd (opvallend: men heeft de buitenpoortse huizen niet meer nagebouwd). Ik  heb niet kunnen achterhalen wie deze prent gemaakt heeft.

DE NAMEN en gegevens van de kunstenaars

Hendrik Johan Verhaaf, geboren in Arnhem 1892 – overleden na 1954 ?

Mijndert van den Berg, geboren in Gorinchem 1876 overleden Den Haag 1967 Schilder vanaf 1906

Jan Simon Knikker jr., geboren en overleden in Den Haag 1911 – 1990  leerling van zijn gelijknamige vader

Gerard J. Delfgauw, (ook Delfgaauw en H.van Gessel) geboren in Monster 1882, overl. Rijswijk 1949

Herman Heuff, Den Haag 1875 –  Heemstede 1945, schilderde tot ca. 1935 (stopte wegens blindheid).

Egbertus Antonie Jansen, Rotterdam 1877 – Mannheim (Dl) 1957

Willem George Frederik Jansen, Harlingen 1871 – Blaricum 1949, decoratieschilder, schilder v.a. 1926

Kees Verweij, Amsterdam 1900 – Haarlem  1995, schilder/aquarellist

Arent Ronda, Zuidlaren 1922 – 1986, schilder en tekenleraar medeoprichter “De Drentse Schilders”

Jan Voerman jr. Hattum 1890 – Blaricum 1967, (kleinzoon van Verkade)

Philippe Benoit, Frankrijk 1813-1905, verder geen informatie

Hendrikus Elias Roodenburg, Den Haag 1895 – Wassenaar 1987, etser tekenaar (Nutroma kopjes)

Johannes Miedema, Rotterdam 1870 – Doorn 1952, schilder en aquarellist. Zoon van Rein Miedema.

Georg Balthasar Probst, Augsburg 1732 – Augsburg 1801, Graveur en uitgever van (optica-)prenten.

 

Geplaatst in Geen categorie, kunst | 1 reactie